دهان به عنوان آینه سلامت بدن، گاهی با ضایعاتی مانند زخم‌ها و تاول‌ها درگیر می‌شود. این ضایعات می‌توانند بسیار آزاردهنده بوده و نشانه یک بیماری ساده موضعی یا گاهی تظاهری از یک بیماری سیستمیک کلی در بدن باشند که اولین نمود بالینی آن در   دهان باشند، بنابراین پیگیری هر نوع زخم جدید و متفاوت جهت تشخیص دقیق و قطعی ضروری می باشد.

ضایعات زخمی شایع:

آفت‌ دهانی:

آفت دهانی، شایع‌ترین ضایعه زخمی دهان است که عود و بهبود دارد.

شروع آفت دهان از چه سنی اتفاق می افتد؟ 

غالبا شروع آفت دهان از دو دهه اول زندگی اتفاق می افتد و انتظار می رود که با افزایش سن، روند رو به کاهش داشته باشد.

چه عواملی منجر به عود آفت می شوند؟

عواملی مانند استرس و اضطراب، کمبود برخی از ویتامین ها به ویژه خانواده ویتامین ب، مواد غذایی خاص (گوجه فرنگی، شکلات، قهوه و ….)، وارد شدن ضربه به ناحیه و …. از جمله عوامل مستعد کننده ایجاد آن هستند.

در چه مواردی باید نگران آفت دهانم باشم؟

چنانچه آفت دهان در سنین بالاتر ایجاد شده باشد و یا با افزایش سن، الگوی زخم های آفتی دهان تغییر کند (اندازه زخم، تعداد زخم ها، ماندگاری زخم ها و ….) نیاز به پیگیری زخم های آفتی می باشد، همچنین اگر زخم های دهانی همراه با درد مفصل، زخم در سایر نواحی بدن (به ویژه نواحی تناسلی)، علائم چشمی و علائم گوارشی باشد، بهتر است در اولین فرصت جهت ارزیابی علت دقیق ایجاد زخم ها مراجعه بفرمایید.

زخم های متعدد آفتی در دهان
زخم منفرد آفتی در دهان

درمان آفت دهان

درمان زخم آفتی دهان به نوع زخم، شدت آن و همچنین تناوب زخم آفتی از پماد، دهان شویه تا داروهای خوراکی متفاوت است. پیشنهاد می شود که از درمان های خانگی و درمان هایی که پشتوانه علمی ندارند جهت درمان زخم های آفتی و همچنین هر نوع زخم دیگری در دهان استفاده نشود چراکه ممکن است که منجر به سوختگی شیمیایی زخم و همچنین گستردگی آن شود و درمان آن را به مراتب دشوارتر سازد.

آسیب فیزیکی و شیمیایی:

آسیب وارد شدن ناشی از وسایل دندانپزشکی، گاز گرفتن گونه، لبه تیز دندان، پروتزهای مصنوعی نامناسب، خوراکی‌های داغ و … از جمله عوامل ایجادش هستند. این زخم ها معمولاً در مجاورت عامل ایجادکننده است و با برطرف شدن عامل معمولا بهبود می‌یابد.

قبل و بعد از درمان زخم دهانی که به دنبال آسیب مستقیم به ناحیه ایجاد شده
قبل و بعد از درمان زخم های لثه ای که به دنبال سوختگی شیمیایی ناشی از استفاده نامناسب از آفتین ژل ایجاد شده

 ضایعات زخمی و تاولی خود ایمنی

پمفیگوس ولگاریس:

بیماری پمفیگوس یک بیماری خودایمنی تاولی می باشد که در آن تاولی که ایجاد شده به سرعت پاره می‌شود و زخم‌های وسیع و دردناکی بر جای می‌گذارد. در غالب موارد شروع بیماری از حفره دهان است که تشخیص و درمان آن در این مرحله از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و درمان را مراتب ساده تر می کند. به دلیل سطحی بودن تاول ها، تاول ها سریعا می ترکند و سطح عریانی به جای می گذارند.

تشخیص و درمان: در ابتدا جهت تشخیص قطعی از دهان نمونه برداری انجام می شود و سپس پس از تشخیص قطعی ترکیبی از داروهای خوارکی و دهان شویه جهت تسکین درد و بهبودی در نظر گرفته می شود.

قبل و بعد از درمان بیماری پمفیگوس دهانی